Celem lakowania bruzd jest stworzenie bariery fizycznej, która ma przeszkodzić powstaniu miejscowej płytki na dnie bruzdy. Lakowanie służy eliminacji miejsc namnażania się drobnoustrojów próchnicotwórczych, co z kolei prowadzi do redukcji "poziomu infekcji" w jamie ustnej. W sumie lakowanie bruzd służy wytworzeniu lepszej możliwości zachowania higieny.

Na podstawie przeprowadzonych na całym świecie badań wiemy, że higiena osobista i fluoryzacja są niewystarczającymi metodami profilaktycznymi do ochrony przed próchnicą bruzd i szczelin. Ich budowa morfologiczna stanowi odpowiednie miejsce dla mikroorganizmów, w których następnie rozpoczyna się i rozwija próchnica.


Płytkę nazębną łatwo można usunąć z powierzchni żującej, ale głębsze szczeliny w trzonowcach i przedtrzonowcach są niedostępne dla włosia szczoteczki, stanowią miejsca retencyjne dla płytki nazębnej - bakterii. Z tego też powodu około 80-90% przypadków próchincy jest związanych z powierzchnią żującą. Wyniki wielu badań klinicznych wskazują, że profilktyczne uszczelnianie bruzd zębowych jest najskuteczniejszą formą zapobiegania próchincy.

Zabieg lakowania powinien być wykonany jak najszybciej można go wykonywać zawsze, gdy bruzdy nie są zajętę próchnicą.

Oczyszczoną powierzchnię żującą zęba odpowiednio przygotowywuje się i wypełnia lakiem szczelinowym. Laki są dzisiaj wzbogacone fluorem, aby połączyć mechaniczne blokowanie bruzd i szczelin z przeciwbakteryjnym działaniem jonu fluorkowego. Fluor ponadto zwiększa odporność szkliwa na działanie kwasów.

Kontrolne utrzymania laku w bruzdach należy przeprowadzać co 6 miesięcy.